كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

313

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

ثُمَّ پس بخوان بر ايشان آنكه آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ داديم موسى را كتاب يعنى تورات تَماماً براى تمامى كرامت و نعمت عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ بر كسى كه نيكو قيام نمايد به احكام وى وَ تَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْءٍ و براى بيان هر چيزى كه به كار آيد در دين بر سبيل تفصيل وَ هُدىً وَ رَحْمَةً و خداوند هدايت و بخشش لَعَلَّهُمْ شايد كه بنى اسرائيل بِلِقاءِ رَبِّهِمْ بلقاء پروردگار خود يا ملاقات جزاى او يُؤْمِنُونَ ايمان آرند وَ هذا كِتابٌ و اين قرآن كتابى است أَنْزَلْناهُ كه فرستاده‌ايم او را مُبارَكٌ بسيار نفع فَاتَّبِعُوهُ پس پيروى كنيد آن را وَ اتَّقُوا و بپرهيزيد از مخالفت او لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ شايد كه بر شما رحمت كنند بسبب متابعت وى أَنْ تَقُولُوا و فروفرستاديم اين كتاب را تا نگوئيد شما اى زمره عرب كه إِنَّما أُنْزِلَ الْكِتابُ جز اين نيست كه فرستاده شده است كتاب عَلى طائِفَتَيْنِ بر دو گروه مِنْ قَبْلِنا پيش از ما يعنى يهود و نصارى وَ إِنْ كُنَّا و به درستى كه ما هستيم عَنْ دِراسَتِهِمْ از قرائت ايشان مر كتاب خود را لَغافِلِينَ بىخبران يعنى نمىدانيم كه ايشان چه مىخوانند زيرا كه بلغت ما نيست أَوْ تَقُولُوا و براى آنكه تا نگوئيد آنكه لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ اگر فرستاده بودندى عَلَيْنَا الْكِتابُ بر ما كتابى چنانچه بر جهودان و ترسايان لَكُنَّا أَهْدى هر آئينه ما مىبوديم راه‌يافته‌تر مِنْهُمْ از ايشان فَقَدْ جاءَكُمْ پس به درستى كه آمد بشما بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ حجتى روشن از پروردگار شما يعنى قرآن كه بلغت شما فرود آمده وَ هُدىً و راهنمائى كه هر كه متابعت او كند به مقصد و مقصود رسد وَ رَحْمَةٌ و بخشايش مر مؤمنان را و اين هر سه صفت قرآن است و بعضى بينه را بمعنى گواه گيرند و گويند مراد از ان حضرت رسالت‌پناه ص كه گواه امت است و هدى و رحمة نيز اوست يعنى خداوند هدايت و رحمت است مر اهل ايمان را فَمَنْ أَظْلَمُ پس كيست ستمكارتر مِمَّنْ كَذَّبَ بِآياتِ اللَّهِ از آن‌كس كه دروغ شمرد آيتهاى خداى را وَ صَدَفَ عَنْها و اعراض كند از ان سَنَجْزِي الَّذِينَ زود باشد كه جزا دهيم آنان را كه يَصْدِفُونَ عَنْ آياتِنا برمىگردند از آيات ما سُوءَ الْعَذابِ به شدت عذابى كه بدترين عذابها باشد بِما كانُوا يَصْدِفُونَ بسبب آنكه بودند كه اعراض مىكردند از آيات ما .